Masterclass wol verven bij @wolmetverve

Afgelopen zondag reed ik in alle vroegte richting Zwartsluis. Hier is namelijk de loods waar Sylvia van @wolmetverve haar domein heeft. Ze verft er garens die internationaal verkocht worden, maar heeft er ook een winkel. Een magische wonderlijk proces wat ik graag een keer van dichtbij wilde bekijken om te begrijpen hoe die prachtige strengen ontstaan en wat er mogelijk en onmogelijk is op verfgebied. Ik heb namelijk vaak wensen die niet kunnen worden uitgevoerd en dat beperkt zich helaas niet alleen tot mijn haakavonturen. Bijna tweewekelijks ga ik op zoek naar iets wat nog niet bestaat of is uitgevonden, maar wat ik wel nodig heb…. herkenbaar?

Dus na de loods te hebben gevonden stond bovenaan de trap Sylvia met een grote grijns me op te wachten. Na een korte voorstelronde konden we aan de slag. Sylvia nam ons mee de trap af naar haar schatkamer wat oogde als een soort laboratorium. Wat het eerst in het oog sprong was een grote hoeveelheid potjes op twee planken boven het aanrecht en de stellingkasten waar witte strengen garen in lag.

De wol die wij gingen verven stond al te weken in bakken aan de zijkant en na de nodige voorzorgsmaatregelen konden we echt beginnen. Techniek 1 was ‘spikkels’. Superleuk want de strengen die ik koop hebben vaak spikkels. Dat geeft een leuk speels efffect. Ik hing aan Sylvia haar lippen en zoog alle info op. Klein beetje poeder, minder nodig dan je denkt, goed verspreiden, meerdere kleurtjes… Sylvia deed twee strengen voor met fluor stipjes. Daarna mochten wij!
Nou dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Omdat ik werkelijk ál het garen kan gebruiken wat ik te pakken krijg maken de kleuren niet zo heel veel uit. Als het maar lekker bont is. Dus ook ik wilde graag iets met die prachtige neonstipjes. Lepeltje in het potje, beetje poeder op mijn hand, en strooien maar. Niet teveel hoorde ik Sylvia steeds in mijn gedachte zeggen. Zó leuk om even te mogen experimenteren en je ‘eigen’ garen te mogen verven.

De spikkels werden steeds beter zichtbaar. Even wat zuur erover en hop in de ‘bain marie’ een warm stoombadje , waar de wol even lekker in mocht om de kleur te laten hechten. Ik kon bijna niet wachten om te zien hoe mijn twee strengen zouden worden. Laat nou net geduld hetgene zijn waar ik niet veel van heb. Maar ook hier had Sylvia aan gedacht. Ze wist ons prima af te leiden met de volgende techniek: een egale kleur verven. 
I came prepared! Ik had een bol ‘teal’ mee waar ik van weet dat ik binnenkort meer nodig heb. Dus die kleur wilde ik graag maken. Sylvia wist dat die kleur niet zo bestond op de kleurenkaart en dus ook niet tussen de vele potjes poeder, maar we konden hem wel mengen. Samen met de andere dames werd de beste optie besproken. Na een beetje rekenen kwam er een formule uit. Zoveel ml van die kleur mengen met zoveel ml van die kleur, samen in een bak warm water, goed roeren, streng wol erbij en simsalabim voila een streng prachtig turquoise😀 ‘poloise ‘ heb ik m gedoopt. 
Door steeds de bol wol met dezelfde kleur ernaast te houden kon ik redelijk goed bepalen wanneer hij uit het verfbad moest en in het warme bad. En daarna weer wachten… niet een minuutje, of 5 nee een paar uur…. oke.
Na een fijne lunch en nog meer over wol/ patronen en mooie boeken te hebben gekletst mochten we weer naar beneden… kijken naar de strengen.
En ja de spikkels waren klaar. Die werden uitgewrongen, bewonderd en opgehangen om te drogen.
Na weet een theoretisch verhaaltje gingen me twee strengen maken met meerdere kleuren. Ook dit deed Sylvia eerst voor en daarna mochten wij weer. Ik wilde iets met roze/ rood en een donkere contrastkleur. Sokkenwol is te dun voor mijn projecten , maar ik ga deze strengen verwerken tot legging. Had dus al een doel. 
Na weer te hebben geëxperimenteerd met al die potjes poeder, alle strengen weer in een heet bad gelegd. Vervolgens kwamen de effen strengen eruit en ook die waren prachtig geworden. Mijn Teal kleur was bijna precies hetzelfde als mijn bolletje wat ik mee had genomen. Missie geslaagd.

Als laatste hebben we een streng kidsilk geverfd. Die van mij werd neongeel met oranje. Deze ga ik voor bloemen gebruiken op mijn nieuwe verslaving: mohair doeken.

Ik heb enorm genoten van deze uitgebreide dag vol nieuwe leerzame technieken over het verven van garen. Het is een echte aanrader. Sylvia bedankt voor het leuke kijkje in je keuken.

Vrolijke groet
Ellen Deckers